maandag 23 maart 2015

Dromen zijn bedrog

Regelmatig kom ik professionals en managers tegen die zichzelf en hun organisatie van een mooie toekomst weerhouden. De redenen zijn vaak geen tijd, geen geld, te weinig ervaring, te oud, te groot risico, kan nu niet meer en ga zo maar door. Wat zij eigenlijk zeggen, is dat zij niet echt geloven in hun droom of missie.

Wat was er gebeurd als “I have a dream” bedrog was? Of de droom om op de maan te landen? Of het intense verlangen om massa te kunnen berekenen en daarna ‘eureka!’ te kunnen uitroepen? U begrijpt het al, toch? Dromen en visie zijn nodig om energie en doorzetting te mobiliseren om de hindernissen in de huidige realiteit te overwinnen.

Waarom trappen we er toch elke keer weer in om de realiteit op de voorgrond te plaatsen in plaats van de droom? De behoefte aan zekerheid? Alsof je alles in de hand kunt houden. Het roer moet om: we gaan de realiteit op de droom laten volgen. Immers, alle realiteit is toch ook uit een droom voortgekomen?

Wilt u aan de slag met het verwezenlijken van uw dromen of uw missie? Begin dan met het erkennen van uw verlangen en geloof dat het op een of andere manier mogelijk is om dit verlangen in te vullen. Ter inspiratie het verhaal van Nick Vujicic: No Arms. No Legs. No Limits.



Mattheus Hofland, adviseur, trainer en coach bij OSA. Dagelijks ondersteunen wij met ons team sociale ondernemers en organisaties bij het behalen van hun doelstellingen. Ik richt me vooral op ontwikkeling en het aanleren van nieuwe kennis, houding en vaardigheden. Dit doe ik middels procesbegeleiding, training en (team)coaching. 

woensdag 4 maart 2015

Vriendschapskunde

Op 21 mei organiseert OSA-Amsterdam samen met anderen de Vriendschapsconferentie. In de aanloop daarnaar toe blogt Sandra van den Berg regelmatig over het thema vriendschap op het OSA blog.

Kun je goed of slecht zijn in vriendschappen? En als dat zo is: wat maakt iemand dan tot een goede vriend(in)? En valt vriendschappelijk gedrag aan te leren?

In de loop van de jaren heb ik honderden mensen ontmoet die op zoek zijn naar vriendschap. Vaak geven zij aan dat ze heel goed weten wat ze daarvan verwachten: iemand op wie je kunt vertrouwen, bij wie je je op je gemak voelt, tegen wie je eerlijk kunt zijn en bij wie je jezelf kunt zijn. Opvallend is dat er vooral naar het ontvangen wordt gekeken: de ander moet een hoop geven. Op de vraag wat iemand zelf tot een goede vriend(in) maakt, volgt vaak een wazige blik: “dat is moeilijk...!”  

Vriendschap begint met belangstelling. Wie is die ander? Wat vindt hij leuk, waar geniet zij van, waar kun je hem een plezier mee doen? Bijna iedereen vindt het fijn om te vertellen over dat wat hem of haar raakt. Ook mensen die aanvankelijk wat stug zijn, ontdooien als je doorvraagt, zeker als hun antwoorden je echt interesseren. Oprechtheid is dus van groot belang; als je het niet meent, kun je het net zo goed laten. De ander zal zich niet op zijn gemak voelen.
  
Vriendschap heeft meer kans als je elkaar regelmatig tegenkomt. Een klik is een begin, een vriendschap dient gevoed te worden. Als tijdens ontmoetingen niets moet, kun je elkaar rustig verkennen. Gezelschap van anderen helpt ook. Het kan maken dat het gesprek gemakkelijker verloopt, of dat extra-duidelijk wordt hoe bijzonder die ene persoon is. Hem wil je beter leren kennen, met haar wil je iets gezelligs ondernemen!

Wat maakt die ander speciaal? Wie zichzelf aardig vindt en zijn eigen goede kanten kent, heeft een voorsprong op anderen. Hij verkeert dus al in prima gezelschap. Een maar al te waar cliché luidt: om een vriend te vinden, moet je er eerst een zijn. Dat kun je door te ontdekken wat jouw kwaliteiten zijn en door uit te bouwen wat goed bij je past. Wees eerlijk naar jezelf. Wie graag praat, trekt anderen gemakkelijker aan, maar heeft soms moeite om de ander ook ruimte te geven. Wie liever luistert dan praat, zal niet snel moppen gaan tappen in onbekend gezelschap. Weten dat je in staat bent om belangstellende vragen te stellen zodra je je op gemak voelt, is voldoende. Gun jezelf de ruimte om de kat uit de boom te kijken en vertrouw erop dat anderen je die tijd ook geven.

Vertrouwen is iets dat opgebouwd moet worden. Dat geldt zowel voor vertrouwen in jezelf, als voor dat in anderen. Afhankelijk van iemands karakter en eerdere ervaringen gaat het de een gemakkelijker af dan de ander om zich open te stellen voor het/de onbekende. 

Wie omgekeerd zelf ook niet meteen op de allereerste indruk afgaat, maar nieuwe mensen de gelegenheid geeft om uit onwennigheid onhandig te zijn, loopt kans om op termijn een sociale kring op te bouwen. Bestaand uit mensen die misschien wel heel anders zijn dan jijzelf. Juist dat maakt de wereld zo kleurrijk!

Sandra van den Berg,  

maandag 23 februari 2015

Passie, wensen en een win-win situatie in de sociale sector

Stel je voor: je organisatie bevindt zich midden in de transitie en start met wijkteams in de buurt. Het nieuwe systeem en de organisatie vraagt de sociale professionals nieuwe competenties in te zetten (generalistisch werken). Het liefst ook snel. Het idee kan zo logisch en eenvoudig klinken, maar het mist een cruciaal inzicht in de huidige tijd: mensen willen zichzelf blijven. Zij willen zich ontwikkelen binnen hun interessegebied en bouwen op de kracht en passie die zij in zich hebben. Zij willen zingeving en doen waar zij energie van krijgen. Dit vraagt een nieuwe visie: competentieprofielen zijn uiteraard nodig, maar krachtenanalyses en onderzoek naar wensen van sociale professionals net zo. Een combinatie kan een win-win zijn, zowel voor organisaties in de zorg en welzijnssector als voor hun werknemers. Misschien zelfs een triple win als je het effect op de burger erbij betrekt.

De topsport werkt hier al jaren mee. Door vooral op ‘krachten’ te coachen in plaats van op ‘zwaktes’ (voer nou maar gewoon je taken uit), worden vaak bijzondere resultaten bereikt. Binnen bedrijven en organisaties wordt deze visie slechts door enkelen aangedurfd en toegepast. Het is dan ook niet verwonderlijk dat tussen de 60 en 80% werknemers niet betrokken zijn bij hun organisatie. Worden vragen als ‘waar zit jouw kracht?’, ‘waar krijg jij nou echt energie van?’ en ‘welk doel wil jij echt nastreven?’ wel genoeg gesteld? Het lijkt mij hoog tijd dat bestuurders en managers aansluiten bij persoonlijke krachten en wensen van hun werknemers. Het is in deze tijd een must. En de voordelen?

  •        Volledige betrokkenheid van medewerkers
  •        Gemotiveerdere medewerkers (bereiken meer)
  •        Vergroten van zelfregie van medewerkers
  •         Medewerkers zien meer mogelijkheden en kansen
  •         Medewerkers groeien in hun zelfvertrouwen

Bovenstaande vragen en antwoorden zijn belangrijke onderdelen in onze trainingen. Hierbij een link voor een voorbeeld: http://www.osa-amsterdam.nl/projecten/training-arbeidsmarktfitheid/

Ik doe tot slot graag een gedachtenexperiment met u. Kijkt u naar het volgende fragment van Ric Elias (een overlevende van de vliegtuigcrash in de Hudson River (NY)) en denk na over de vragen die hij u stelt:http://www.ted.com/talks/ric_elias?language=nl



René Glastra van Loon – trainer, adviseur

dinsdag 3 februari 2015

Vriendschapsconferentie

Waar denk jij aan, als je het woord conferentie hoort? Waarschijnlijk net als ik aan Belangrijke Zaken van Gewicht. En wat is het belangrijkste in het leven van een mens? Dikke kans dat je nu gezondheid zegt, of liefde, of geluk. Al deze zaken hebben te maken met wat ik zie als de basis van ons bestaan: vriendschap.

Wie betekenisvolle sociale contacten heeft voelt zich gelukkiger en zelfs gezonder.
Weet jij een mooier thema om een conferentie aan te wijden dan vriendschap?

Vriendschap is een complexe bron van vreugde die ons levenslang voor uitdagingen stelt. Door vriendschap leer je niet alleen anderen, maar ook jezelf steeds beter kennen. Wat je ontdekt kan soms verrassend zijn.
Vriendschap is een uitdaging voor iedereen, maar in het bijzonder voor mensen met een fysieke handicap, een verstandelijke beperking, niet-aangeboren hersenletsel of een stoornis binnen het autistisch spectrum.

Natuurlijk kunnen ook ‘gewone’ mensen zich eenzaam voelen en het idee hebben dat ze niet meer dan toeschouwers van een blije buitenwereld zijn, omdat ze de spelregels niet kennen en daardoor niet weten hoe ze mee kunnen doen. Voor al deze mensen hebben we in 2011 ‘Kringen voor Iedereen!’ opgericht en in de loop van de tijd een aansprekende methodiek ontwikkeld. Die methodiek willen we overdragen aan en inbedden bij andere organisaties. Daar hebben we het nog over tijdens de conferentie. 

Belangrijk feit is dat mensen in het verlangen naar betekenisvolle contacten niet van elkaar verschillen. Ook succes- en faalfactoren rondom vriendschap zijn voor iedereen gelijk, maar van deze factoren zijn we ons dikwijls niet bewust. Dat is de reden dat er voorafgaand aan de conferentie met regelmaat blogs verschijnen over vriendschappelijke onderwerpen. Daarin zul je niet alleen jezelf of je naasten herkennen, maar ook cliënten die jij begeleidt. De blogs roepen vragen op, prikkelen je vriendschapszin, veroorzaken onrust of een tevreden glimlach. Over al die zaken gaan we het ook hebben tijdens de conferentie – en over nog veel meer.

Noteer 21 mei in elk geval alvast in je agenda. Van 12.00 tot 18.00 uur, ergens in Amsterdam; gegevens over de locatie volgen spoedig!.

Sandra van den Berg

  

donderdag 22 januari 2015

Profileren – loze praatjes of leuk project?

In mijn werk als loopbaanspecialist kom ik veel mensen tegen die tegen profileren op zien. Ik hoor diverse redenen: bescheidenheid, verlegenheid, geen verhaal hebben, het past niet bij hun introverte aard of ze vinden het raar om een ander met zichzelf ‘lastig te vallen’. Goed nieuws: er is een andere aanpak mogelijk.


Andere aanpak
Om het profileren leuker en makkelijker te maken, kies je gewoon een andere aanpak: geef jezelf een project als opdracht.
Je kiest een onderwerp uit dat is gerelateerd aan je werk of aan de sector, waar je veel van weet en graag over vertelt óf waar je meer van wilt weten en onderzoek naar wilt doen. Heb je je onderwerp te pakken? Dan kun je twee dingen doen:
1.     Je hebt er zelf ideeën over en die ga je delen.
Ga erover vertellen op bijeenkomsten, als een soort lezing (bijv. op een regiobijeenkomst, een personeelsdag, de beroepsvereniging, platform van sociale ondernemers). Begin gewoon eens binnen je organisatie en kijk daarna welke andere organisaties of partijen hier nog meer baat bij hebben of in geïnteresseerd zijn.
2.     Je hebt een aanname, bijvoorbeeld rond een bepaalde aanpak of preventie.
Je zet een (klein) onderzoek op. Je gaat er dus op uit om te onderzoeken of die gedachten of aannames kloppen. Leg je onderzoeksvraag voor aan anderen binnen en buiten de organisatie. De resultaten van je onderzoek deel je vervolgens in de sector.

Integreren
Natuurlijk hoor ik je al denken ‘leuk idee hoor, maar daar heb ik helemaal geen tijd voor’. Mijn tip: Integreer het in je dagelijkse werk. In welke overleggen zit je nu al? Hoe en waar kun je je laten agenderen met je verhaal? Met welke mensen heb je al overleg gepland aan wie je je onderzoeksvragen kunt voorleggen? Op welke scholingsbijeenkomsten of conferenties kom je de komende tijd waar je met mensen je vraag kunt delen?

‘In between jobs’
Mocht je op dit moment geen baan hebben en op zoek zijn naar nieuw werk, dan kun je deze aanpak ook gebruiken. Op de vraag ‘En wat doe jij?’ zeg je niet dat je ‘in between jobs’ zit. Nee, je vertelt dat je met een onderzoek bezig bent of momenteel lezingen geeft over het vroegtijdig ingrijpen bij schulden. Dan volgt het gesprek over jou en je werk vanzelf.

Natuurlijk

In tijden waarin we steeds meer bewegen van baanzekerheid naar werkzekerheid, vind ik het in ieder geval een prettige gedachte dat je jezelf op een veel natuurlijker manier onder de aandacht kunt brengen. En je weet: als iets gemakkelijker gaat, pas je het vanzelf meer toe. 

Judith van den Berg - loopbaanadviseur