Posts tonen met het label OSA-Amsterdam. Alle posts tonen
Posts tonen met het label OSA-Amsterdam. Alle posts tonen

vrijdag 1 mei 2015

Champagne smaakt ook op maandagmiddag!

Op 21 mei organiseert OSA-Amsterdam samen met anderen de Vriendschapsconferentie. In de aanloop daarnaar toe blogt Sandra van den Berg regelmatig over het thema vriendschap op het OSA blog.

Onlangs lag er een lastige berg werk op me te wachten, ik moest boodschappen halen, de badkamer soppen en het hele huis was dringend aan een stofzuigbeurt toe. Een waslijst aan taken die ik al dagen voor me uitschoof, maar nu was het maandag en moest ik echt aan de slag.

Ik zat een uurtje achter de computer en schoot best op. Sterker nog: ik zat in een flow en net toen ik ervan overtuigd raakte dat ik goed bezig was, belde een goede vriendin: ze was in de buurt en wilde afspreken. Plichtsgetrouw als ik meestal ben, gaf ik direct aan dat ik helaas druk aan het werk was en dat ik niet kon. Vriendin vond het jammer maar begreep het, en zou na haar afspraak teruggaan naar die stad op een uur hier vandaan.

Weg was mijn flow. Dan maar stofzuigen en soppen. En ondertussen bedenken hoe lekker het zou zijn om even de boel de boel te laten en met haar bij te praten over het leven. Ik kon de volgende ochtend extra-vroeg opstaan om het werk in te halen... Ik stuurde haar een berichtje: heb je nog zin om af te spreken? Bel me maar als je klaar bent met je afspraak.

Te vaak stellen mensen zaken uit die het vieren waard zijn. Of hebben ze plannen voor hun pensioen, terwijl dat nog minstens twintig jaar van hen verwijderd ligt. Hoe mooi is het om niet uit te stellen maar te doen?! Vriendschap kan vleugels geven, zeker voor wie oprecht geniet van die momenten waarop dat voelbaar is.

We hebben dan ook even gedaan alsof we normaal gesproken niet zuinig zijn en dronken ‘zomaar’ champagne, omdat we zin hadden om in stijl stil te staan bij ons vriendschapsverbond. We vinden elkaar aardig, ook als we het niet met elkaar eens zijn. We stemmen op andere partijen, houden van andere muziek, lezen andere boeken en we kunnen het maar moeilijk eens worden als we samen naar de film gaan. Maar we begrijpen elkaar met een half woord; hebben aan een blik genoeg en de grootste ellende wordt verzacht als de ander in de buurt is. We hoeven niet met elkaar te praten als we samen zijn, stiltes zijn niet ongemakkelijk, maar we kunnen ook nachtenlang doorkletsen. Hoe dat precies ontstaat, valt helaas niet te verklaren. Als er een ingrediënt voor bestond zou iemand dat wereldwijd verkopen en verschrikkelijk rijk worden. Ik kan het niet verklaren, maar ik weet wel dat het veel met respect voor de eigenheid van de ander te maken heeft, met iemand niet proberen te veranderen, met ruimte geven en toch nabij zijn. 


Vriendin en ik haalden herinneringen op en maakten plannen voor een weekendje-weg, of een midweek. Terugblikken en vooruitzien zijn de lijm in een vriendschap. Het veilige gevoel dat iemand er voor je was en zal zijn, is veel meer waard dan goud. En zoiets moet je vieren. Ook, nee juist!, op zomaar een maandagmiddag als het voelbaar is dat je blij bent met elkaars bestaan.

Sandra van den Berg

donderdag 16 april 2015

Sabbatical: even een witje scheppen

Soms lees je iets dat blijft hangen in je hoofd, een tekst, een zin, een citaat. In mijn geval was dat het zinnetje ‘even een witje scheppen’. Dat betekent korte pauzes inlassen omdat ze je wat opleveren en ik las het in een interview met Paul Looman*.

Hard werken is fijn, enthousiasme is heerlijk en flow is geweldig. In ieder geval geldt dit voor mij. Maar toch. Af en toe knaagde het ineens de laatste maanden. Ik wilde geloof ik weleens ‘een witje scheppen’. Tijd om te mijmeren, even afstand nemen om daarna weer met nieuwe ideeën en inzichten verder te gaan.

De afgelopen drie jaar hebben we bij OSA keihard gewerkt, de schouders eronder gezet en mooie dingen bereikt. Als adviseur heb ik veel met mensen over hun werk en loopbaan gepraat. In de drukte vergeet je wel eens om stil te staan bij jezelf en een pauze te nemen.
Ik heb de stap gezet en OSA gevraagd me even de ruimte te geven. Resultaat: een sabbatical van een half jaar, ingaand op 1 mei 2015. Heel fijn dat het kan, het is een heerlijke luxe!

Mensen vragen me natuurlijk wat ik in dat half jaar ga doen: reizen, studeren, verbouwen? Mijn antwoord daarop is steevast ‘even helemaal niks’. En dat met een big smile op mijn gezicht. Even een witje scheppen, maar dan wel wat langer.
Pauzes - kort of lang - zie ze niet als tijdverlies. Tijd brengt je juist iets. Paul Looman zegt in het interview: “Pauzes leveren juist wat op. Dan komen de creatieve inzichten pas om de hoek kijken.”

Mijn pauze is dan wel een heel lange, maar ik verwacht dan ook dat ‘ie heel veel gaat opleveren. J

Judith van den Berg
Loopbaanadviseur


PS: Op 1 november 2015 ben ik weer terug bij OSA. Evelien Vreman versterkt ons team sinds 1 april 2015 als coördinator en trainer. Zij neemt ook mijn werk -grotendeels- over. Evelien is bereikbaar via e.vreman@osa-amsterdam.nl of 020 - 412 50 10.

*  Paul Looman en zijn methode Tijdsurfen: http://ikhebdetijd.nl